سرقفلی که در قوانین گذشته روابط موجر و مستاجر با نام حق کسب و پیشه یا تجارت شناخته می‌شد. حقی است که قانون‌گذار برای مستاجران اماکن تجاری در نظر گرفته بود. تا از آن‌ها به نحوی ویژه حمایت کرده باشد. نکته اینکه این حق تنها برای اماکن تجاری تعریف می‌شود. و برای اماکن مسکونی چنین حقی تعریف نمی‌شود.
فرض کنید شما یک دهنه مغازه متروکه را از مالک اجاره می‌کنید، در آن یک مغازه با شغلی خاص راه‌اندازی می‌کنید و با تلاش فراوان شهرت مغازه‌تان را افزایش می‌دهید. و مشتریان زیادی برای خود دست و پا می‌کنید. حال اگر مالک بعد از اتمام مدت قرارداد شما را از مغازه بیرون کند، در واقع از شهرت و اعتباری که شما برای آن مغازه و کسب و کارتان جمع کرده‌اید رایگان به نفع خود استفاده می‌کند. حال آنکه شما مجبورید به مغازه‌ی دیگری بروید و روز از نو روزی از نو.
ارزش افزوده‌ی پنهان برای اماکن تجاری
پس قانون‌گذار به این فکر افتاده است که این ارزش افزوده‌ی پنهان برای اماکن تجاری را در نظر بگیرد. و از حق مستاجران اماکن تجاری در مقابل مالکان دفاع کند. همین‌جا مشخص می‌شود چرا حق کسب و پیشه یا تجارت تنها برای اماکن تجاری تعریف می‌شود. زیرا به ارزش اماکن مسکونی به واسطه زندگی کردن افراد داخل آن افزوده نمی‌شود.
در قانون سال 56 از مفهوم ذکر شده به عنوان حق کسب و پیشه یا تجارت یاد شده، حال آنکه در قانون سال 76 (قانون فعلی) این مفهوم با تفاوت‌هایی به «سرقفلی» تغییر پیدا کرده است.