مجازات جست و جو در تلفن همراه دیگران در قانون موضوعی است که در این مقاله قصد بررسی آن را داریم.
در ماده ۱ قانون جرایم رایانه‌ای آمده است:
"هر‌کس به‌طور غیرمجاز به داده‌ها یا سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی که به وسیله تدابیر امنیتی حفاظت شده است دسترسی یابد به حبس از نود و یک روز تا یک سال یا جزای نقدی از پنج میلیون ریال تا بیست میلیون ریال یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد"
همانطور که مشاهده می‌کنید قانون‌گذار دسترسی غیرمجاز به سامانه رایانه‌ای یا مخابراتی یا داده‌ها را در صورت وجود شرایط زیر جرم میداند:
۱. این دسترسی بدون اجازه شخص باشد. پس اگر شخص اجازه مشاهده یا ورود به سامانه را داده باشد، جرم محسوب نمی شود.
۲. داده‌ها یا سامانه برخوردار از تدابیر امنیتی باشند، چرا که حمایت قانونی شامل افرادی می‌شود که خودشان حداقلی از امنیت را برای حریم خصوصی شان قائل‌اند. برای مثال اگر سامانه مدنظر گوشی همراه یا رایانه شخصی است، دارای رمز عبور باشد که مرتکب با گذر از این تدابیر امنیتی مجرم شناخته خواهد شد.
این ماده به‌طور گسترده هم شامل زمانی می شود که شخصی در دنیای واقعی رمز عبور شما را به‌نحوی بشکند و به اطلاعات سامانه دسترسی پیدا کند و هم زمانی‌که در فضای مجازی از طرقی مثل هک و عبور از تدابیر امنیتی‌تان به اطلاعات دسترسی پیدا کند.
حال گذر از این تدابیر امنیتی می تواند از طرق مختلف صورت‌بگیرد. چه به‌صورت فنی و با استفاده از نرم‌افزار، چه به‌صورت غیر فنی مثل فریب‌دادن شخص برای در اختیار گذاشتن نام کاربری و رمز عبور که قانون‌گذار بین این دو مورد تفاوتی قائل نشده است.
همان طورکه از ماده فوق پیداست، هم دسترسی به سامانه و هم دسترسی به داده ها (در صورت وجود سایر شرایط) جرم است. بنابراین اگر فردی از تدابیر امنیتی شما عبورکند و وارد سیستم شود، حتی بدون اینکه اطلاعاتی را مشاهده کند، عمل وی جرم و قابل مجازات است.